Jehanster

Jehanster is een dorp op een wilde heuveltop aan de rand van de Hoge Venen; het ligt naast twee wachttorens: Jonckeu en Faweux. Achteraan in het dorpscentrum van Jehanster bevindt zich de oude kapel van Jehanster die eerst in een stal en schuur werd omgevormd, en later tot woning werd verbouwd. De kerk van Saint-Roch herbergt orgels die als Waals erfgoed geklasseerd zijn. Talrijke missen worden er opgeluisterd door koren die op deze fabuleuze orgels begeleid worden.
In het bos vindt men het Kruis van Petit Jean of 'Lu creûs dè p’tit Dj’han' dat teruggaat tot de tijd dat de streek deel uitmaakte van het Prinsbisdom Luik en meer bepaald van het markgraafschap Franchimont. Op deze plek, waar de wegen van Jehanster naar Limburg en van Verviers naar Sart zich kruisen, zou een klompenfabriek gevestigd geweest zijn. Het is opvallend hoeveel kruisen er in de streek ten zuiden van Verviers te vinden zijn; de oorsprong van deze kruisen gaat terug tot de 16de eeuw toen de ijzerindustrie zich ontwikkelde. Toen de prins-bisschop Erard de la Marck zag hoe zijn bossen achteruit gingen (omdat de smidsen met hout werden gestookt) trok hij grenzen waarbinnen de inwoners geen bomen mochten omhakken. De beschermde zones waren afgezet met palen in kruisvorm. De paal van het Kruis van petit Jean gaat tot die tijd terug. Het gaat dus om een oud beschermend kruis waarop een Christusbeeld was geplaatst. Deze plek is ook de plaats waar zich de legende afspeelde van een arme man, Petit Jean, die op deze plek van de koude stierf toen hij lang onderweg was. Er werd dus een kruis geplaatst om de gevaren te gedenken waaraan reizigers zich in die tijd blootstelden.
In het gehucht 'Le Trou du Many' vindt men op de weide een eertijds befaamde fontein. Tegenwoordig is hij omsloten door muren en overdekt maar voedt hij een grote bak die dient om het vee te drenken. Het was een uitstekende fontein die nooit droogstond: warm in de winter, koel in de zomer. Er is een oude legende aan verbonden: de legende van het Serpent du Many.

Op de Heid de Chaumont die hoog op de heuvel ligt, werd in een afgesloten bos een kruis opgericht. Het is van ver te zien omdat het een dominante positie inneemt op de heuvel van het Bois de Chaumont. Het woord 'heid wordt gebruikt om een 'met heide of bos bedekte steile helling' aan te duiden. Uit deze heuvel, die sommigen indertijd voor een oude vulkaan hielden, werden stenen gewonnen waaruit men molenstenen hakte.