Persoonlijke hulpmiddelen

Ga naar inhoud. | Ga naar navigatie

Navigation

Navigation
Menu de navigation
U bent hier: Home / VRIJE TIJD / Cultuur / Patrimonium / Theux / De gemene molen
Document acties

De gemene molen

Rue Roi Chevalier, 20
4910 Theux
087 54 28 53

moulin banal vue ext.png

Korte geschiedenis

Er stond hier reeds in 898 een watermolen die gevoed werd door een waterloop die tegenwoordig verdwenen is.

De molen wordt 'gemeen' genoemd, niet omdat hij gemeenschappelijk is, maar omdat boeren uit de hele 'Bank van Theux' in de Middeleeuwen door de heer verplicht werden om in deze molen te komen malen, met betaling van een maalrecht dat in de vorm van meel aan de heer gestort werd.

De molen was tot 1813 eigendom van de Gemeenten. Dan werd hij per opbod verkocht en werd de industrieel François Biolley de eerste privé-eigenaar. Tot 1962 volgden de eigenaars en/of molenaars elkaar op. Toen stopte Joseph Collette, de laatste molenaar, bij gebrek aan graan met malen.

Tot 1850 beschikte de molen over twee houten waterraderen die vier paar molenstenen aandreven. In 1850 werden ze door een indrukwekkend ijzeren rad vervangen. In 1923 werd de waterloop gesloten en verving de molenaar de waterkracht door een halve dieselmotor

In 1962 werd die motor doorverkocht en draaide de molen bij gebrek aan aandrijfkracht niet meer.

De machinerie uit de 18de eeuw is echter nog intact. Raderen en drijfwerk, molenstenen, karen, de kettingen met troggen, het ontkoppelingssysteem, de silo's, ... zijn zichtbaar.

Op een maquette kan men de inplanting van de molen zien.

Bezoekers ontdekken alle onderdelen van de molen, de bijhorende gereedschappen, documenten, voorwerpen die aan het werk en het leven van de molenaar herinneren.

Le moulin banal de Theux A.S.B.L. (De gemene molen van Theux vzw)

In 1978 kregen Annette en Jacquy Bodart de kans om dit gebouw op een openbare verkoop te kopen.

Als liefhebbers van de plaatselijke geschiedenis wilden ze wat ooit de 'Gemene molen van Theux' was van vernietiging of ongeschikte verbouwing redden.
Na enkele dringende reparaties aan het dak en de voegen, richtte de energie van het gezin zich op de onmiddellijke omgeving van de molen, renoveerden ze de molenaarswoning, verbouwden ze de bijgebouwen in bewoonbare delen en legden ze het naburige terrein aan. De jaren gingen voorbij, de kinderen vergaten de wens van hun ouders niet, het gezin had opnieuw meer tijd en besliste om zich opnieuw aan de redding en verfraaiing van deze molen te wijden.
Schoonmaak, herstellingen, elektriciteitswerken, opgravingen hielden hen heel wat jaren bezig, en dat alles zonder financiële steun van buitenaf.
Tegelijkertijd documenteert het gezin zich, bezoeken ze andere molens, en ontmoeten ze andere liefhebbers. Het succes van de Erfgoeddag 2002 sterkte hen in het idee dat dit lokale architecturale, technische, landbouwkundig erfgoed verdiende om aan het publiek getoond te worden.
Ze werden vanaf het begin gesteund door Paul Bertholet; een lezing over de molens in het Land van Franchimont was het begin van het avontuur geweest, en door Marie-Ange Closon-Remy, attaché bij de afdeling Patrimonium van het ministerie van het Waals Gewest, in hart en nieren inwoner van Theux, en later werden ze aangemoedigd door de heer Delcheff van 'Qualité Village Wallonie' en het gezin richtte een vzw op die personen met diverse competenties verenigt die allemaal belangstelling hebben voor het project.
Een studie op basis van de datering van het houtwerk die door het Waals Gewest werd gefinancierd en momenteel door het laboratorium van Patrick Hoffsummer, professor dendrochronologie aan de Université de Liège wordt uitgevoerd zal toelaten om de verschillende bouw- en verbouwingsfasen van deze molen, die reeds in 898 werd vernoemd, precies te dateren.
De vzw hoopt met alle actoren uit de toeristische, culturele en historische sector van het gewest te kunnen samenwerken, door bezoekers in het hartje van de gemeente Theux een interessante en verrassende site aan te bieden.