Persoonlijke hulpmiddelen

Ga naar inhoud. | Ga naar navigatie

Navigatie

Navigatie
Menu de navigation
U bent hier: Home / VRIJE TIJD / Toerisme / Côté nature / Rariteiten
Document acties

Rariteiten

La Charmille de Haut-Marais (Laan met Haagbeuken)

La Charmille.jpg

De laan met haagbeuken van Haut-Marais kreeg zijn naam van het nabijgelegen landgoed, genaamd "château des Hauts Marais" (kasteel van de Hauts-Marais), naar de familienaam van de eerste eigenaars van deze plaats in het begin van de 17e eeuw. Simon de Marais, hoofdontvanger van de Prinsbisschop van Luik, kocht op deze plaats 20 bonnier (ca. 28 hectare) grond en liet er een woning op bouwen. De woning ging nadien regelmatig over in de handen van andere belangrijke families. Na de familie Pierpont en de Borchgrave d'Alténa, kwam de industrieel J.R. Nys zich er vestigen. Hij liet de laan met haagbeuken aanplanten in 1885. Drie personen naast elkaar konden er in wandelen, over een afstand van 1 kilometer. Met zijn 573 m lengte en zijn 4700 haagbeuken, waarvan 60 a 70 % ouder zijn dan 100 jaar, is de laan met haagbeuken de langste van Europa. Ze is geklasseerd sedert 12 december 1979.

Het venster van Theux

fenêtre de Theux.jpg

Het is een bijzonder en zeldzaam geomorfologisch en geologisch fenomeen. Tijdens de gigantische plooiingen van de aardkorst, die plaatsgevonden hebben over miljoenen jaren, is een plaat beetje bij beetje een andere gaan overlappen en is ze er boven op terechtgekomen. De erosie heeft in de loop van de tijd langzaamaan een bres geslagen in de bovenste plaat zodat de onderliggende plaat aan de oppervlakte is gekomen.
Miljoenen jaren geleden was de site van Theux dus het voorwerp van een geologische ommekeer die uniek is in West-Europa. Terwijl van Ciney tot Aken de geologische lagen, heel homogeen, parallel lopen aan de Maas, is er in Theux een scheur ontstaan in de harde Ardense grond, die oudere lagen dan die van de Condroz aan de oppervlakte heeft laten komen. Dit is het "Venster" van Theux.
Sommigen zijn van mening dat deze veroorzaakt is door erosie. Anderen denken dat ze het gevolg is van een aardschok. Hoe kan men anders verklaren dat een dergelijke erosie over een dergelijke dikte (200 m) op deze zeer welbepaalde plaats mogelijk is, temeer daar men geen sporen vindt van geërodeerde de stenen.
Het "Venster" van Theux verdient het dat we proberen er een vereenvoudigde definitie van te geven. In het vocabularium van de aardrijkskunde, is een venster gelinkt aan een fenomeen van overelkaarschuiving. Een overelkaarschuiving is het tektonische transport van een rotsmassa, aardlaag of allochtoon genoemd, over een andere rotsmassa die men autochtoon noemt. Dit transport gebeurt door een overheersende horizontale samenstellende kracht. Wanneer de erosie een opening maakt in de verplaatste aardlaag, en een deel van de autochtone laag aan de oppervlakte brengt, wordt dat deel venster genoemd. Dit fenomeen is een constante evolutie omdat de erosie van terreinen altijd bezig is. Het gevolg hiervan is dat de oppervlakte van het venster in de loop van de tijden enkel maar groter wordt. Natuurlijk is dat niet op te merken op de schaal van het leven van een mens, men moet hier rekenen met geologische tijdseenheden.

Door dat venster kan men dus een opvolging van geologische lagen zien, de zichtbare stratigrafie toont weinig lacunes.
Zo krijgt men dus, te midden van wat eertijds een immens Ardens woud was, weinig geschikt voor landbouw, een landschap dat heel ongebruikelijk is voor de streek: afgeronde bergen en valleien, doorsneden door de Hoëgne en zijn bijrivieren, vormen een netwerk van lange "tidges" (landwegen) van heuvelkammen op de harde rots, en "chavées" (valleien) die in de diepte gevuld zijn met zachte kalk.
Deze laatste eigenschap ligt onder meer aan de basis van tal van verschillende steengroeven die de stenen leverden voor de constructie en fabricatie van de steenweg, namelijk in Staneux, in Timonheid, in Spixhe, in Franchimont, in de Thuron, in de Stockis, in Chawieumont, in het bos van Otmont en in Heid de Chaumont (voor meubelstenen). De meeste beroemde zijn de twee aders van kalksteen of uiterst fijne zwarte marmer (in Wayot en in Juslenville), die makkelijk te bewerken zijn. Deze steensoorten zijn geëxploiteerd en geëxporteerd voor decoratie en soms de constructie, vanaf de tweede eeuw tot aan het begin van de XIXe eeuw.
In Tillot bestaan er ook zandgroeven, in Thier du Gibet leveren de rivieren kiezel.
In de vallei, is er rotsstof verzameld dat meegevoerd is door de regen, en dat zakken van zeer vruchtbare leem heeft gevormd.
Binnen in het venster, meestal aan de rand ervan, heeft het koolzuurgas van het regenwater de kalk snel opgelost en er geulen en pijpen gevormd, waarlangs door vulkanische werking ertsen naar boven zijn gekomen.
  • limoniet
  • kalamijn
  • blende
  • pyriet
  • galeniet

In de ondergrond bevindt zich eveneens Pb en Fe.

De Chafour

Le Chafour 3.jpg

De naam Chafour komt van "four à chaux" (kalkoven). Hiervan waren er redelijk veel in de streek van Theux want kalk was weinig verspreid in andere delen van de Ardennen. De Chafour is dus een oude steengroeve die gelegen is in de onmiddellijke nabijheid van het dorp La Reid. Maar het is ook een plaats die enigszins bijzonder is, waar men het fenomeen van de "chantoir" ('muil') kan bewonderen. Dit is een plaats waar een rivier plots onder de grond verdwijnt om soms veel verder terug aan de oppervlakte te komen. Daarenboven heeft het zure water van het ondergrondse deel van de rivier de kalk hier weggevreten tot op het moment dat het gewelf is ingestort. Zo is er een kleine canyon gevormd. De Association Theutoise pour l'Environnement (vereniging voor het milieu van Theux) (ATE) oordeelde dat de site voldoende interessant was om er een didactisch wandelpad aan te leggen.