Persoonlijke hulpmiddelen

Ga naar inhoud. | Ga naar navigatie

Navigation

Navigation
Menu de navigation
U bent hier: Home / VRIJE TIJD / Toerisme / Onze dorpen / Vertbuisson
Document acties

Vertbuisson

P1010131.JPG

Dit gehuchtje heeft een zeldzaam model van landbouwarcheologie weten te bewaren. Niet alleen hebben de inwoners het bewaard, ze hebben het zelf opgetrokken. Hier over de harmonie met het natuurlijke milieu praten is niet te veel gezegd omdat de materialen die gebruikt werden om de plattelandswoningen midden het 'haut marais' (moeras) letterlijk uit de grond in de omgeving kwamen: stenen uit veen, mortel van zand en kalk, de gebakken klei van de dakpannen, het hout van de skeletten, deuren en vensters, het ijzer van de verankeringen en het beslag, alles kwam van de hoogten van La Reid.
Vertbuisson.jpg
 
Het werk van André Andries, een plaatselijke historicus, getiteld 'Lettres de noblesse des habitants de Vertbuisson (Adelbrieven van de inwoners van Vertbuisson' (uitgegeven ter gelegenheid van de Erfgoeddagen van 2006 door het Syndicat d'initiative van La Reid) is het resultaat van veertig jaar opzoekingen in verband met de verschillende aspecten van het erfgoed van Vertbuisson: de natuur, geschiedenis, architectuur, etnografie en cultuur. De geschiedenis van heel dit dorpje is van een onvermoede rijkdom. Oorspronkelijk gevestigd als pleisterplaats op het meest verlaten deel van het middeleeuwse traject La Vèquée dat de stad van de prins-bisschoppen met de abdij van Stavelot verbond, werd het een grenspost toen het markgraafschap Franchimont ontstond. Deze grote baan diende als natuurlijke grens met het hertogdom Luxemburg. Vanaf dat moment was het een vooruitgeschoven post van het markgraafschap in de 'guerres (oorlogen van) de la Porallée' tegen de onderdanen van de heer van Montjardin. Deze oorlogen duurden meer dan vier eeuwen en veranderden onder het Oostenrijkse en Franse regime in een internationaal conflict omdat het grondgebied van Vertbuisson het onderwerp was van een door keizerin Maria Theresia van Oostenrijk ondertekend verdrag en van een decreet dat door keizer Napoleon I was ondertekend. Alle grote perioden van de Geschiedenis werden geïllustreerd door anekdotes of gebeurtenissen die zich in Vertbuisson afspeelden. Het culturele erfgoed van dit minigehucht is van een verrassende en totaal onvermoede rijkdom: literatuur, schilderkunst, muziek, toneel en films werden rijker doordat kunstenaars zich door dit wilde kader van een 'onuitsprekelijke melancholie' lieten inspireren.
Omdat het gemeentebestuur van Theux zich bewust was van het feit dat ze een steeds zeldzamer wordend voorbeeld van een homogene traditionele habitat bezat, heeft het een verdienstelijke inspanning gedaan om de site in het voetlicht te plaatsen. De dienst werken richtte op de plek waar de beroemde toeristische wandeling van Ninglinspo eindigt, een onthaal- en informatieruimte in, restaureerde het mooie kruis op het kruispunt en liet graficus Sylvain Glückmann die in Vertbuisson woont een pedagogisch paneel maken.

La Charmille

P1010177.JPG

La Charmille ligt op 50 meter van het begin van de wandeling van Ninglinspo (gemeente Aywaille) en werd door de rentenier Michel Nys beplant. Nadat hij het kasteel had gekocht, legde hij het park aan. Deze 'charmille' (laan met haagbeuken) is met zijn 573 meter en zijn 4500 in prieelvorm gesnoeide haagbeuken de langste van Europa. Ze werd in 1979 geklasseerd en in 1985 door de leerlingen en leraars van de landbouwschool van La Reid gerestaureerd. Aan de uitgang van la Charmille leidt een weg naar Vertbuisson. Dit weggedeelte is wat overgebleven is van de oude weg van Luik die Vêquée werd genoemd omdat de bisschoppen van Luik hem gebruikten als ze naar de abdij van Stavelot gingen. Dit gehucht is speciaal wegens de specifieke situatie die met deze Vêquée verbonden is en diende indertijd als pleisterplaats die reizigers onderdak en bescherming bood. In de 18de eeuw was er een ambachtelijke brouwerij en drie nisjes met jaartallen dateren uit dit tijdperk. Vertbuisson lag aan de oever van La Porallée, op vrije grond in een enclave van het hertogdom Luxemburg, en moest de rol van vooruitgeschoven post van het markgraafschap Franchimont opnemen tegen de beschuldigingen van de Luxemburgse 'porallistes' die jaloers waren op de privileges die deze vrije grond genoot.

 

P1010148.JPG